September 19, 2006

Yellow

Ayaw na ayaw ko ng kulay dilaw.

Kung gusto mo akong asarin, bigyan mo ako ng damit na dilaw. Dilaw ang kulay ng damit ko nung naging boy scout ako. Excited pa naman akong maging boy scout nun, kasama na yung napopormahan ako sa kanilang mga green uniforms. Pero hindi. Talagang kailangang makasama pa ako sa unang batch ng boy scouts na dilaw ang uniform.

Sa sobrang ayaw ko ng dilaw, natutunan kong mahalin ang hilaw na mangga imbes na hinog. Ang intermediate pad at hindi ang yellow pad. Ang cool blue na Gatorade at hindi ang lemon lime.

Nakakatanga na nga yung sobrang obssession ko na mainis sa kulay dilaw. Nung nagsimula akong mahook sa X-Men na komiks, hindi si Wolverine ang naging paborito kong character kahit na ang porma ng personality at powers niya kasi nakadilaw siya. Naging paborito ko tuloy si Cyclops, kahit na boring siya dahil good boy. At least di siya nakadilaw.

Pitong taon ang nakakaraan, may nagbigay sa akin ng isang sulat. Yellow paper ang ginamit niya. Gusto ko sanang mairita, kasi kulay dilaw. Pero dahil sa sulat sa dilaw na papel na ito, nagbago ang aking buhay at napuno ng kulay.

Walanghiya. Ang korni.

Ayoko pa rin ng dilaw. Pero gumagamit na ako ngayon ng yellow pad.

No comments: