November 30, 2005

Theory Y

Bago ako dumiretso sa subject ng aking post na ito...ibang klase talaga pag nagsusulat ako ng related sa Eraserheads. Walanghiya, naging hit!!! Parang di na yata ako magsusulat tungkol sa politika sa tambayan ko tutal nilalangaw naman ang mga post ko tungkol dun. LOL!!!

Heniweyz, lumipas na naman ang isang day off, at ibig sabihin ay nag-aral na naman ako para sa magiging turo sa susunod na dalawang sessions. Sumakit pa nga ang aking braso sa kapipindot ng calculator. Habang ako ay nag-aaral, nag-iisip rin ako kung paano kong idedeliver ang aking ituturo bukas. Para bang may rehearsal na sa aking utak.

Sa aking pag-iisip, inevaluate ko kung kamusta na ba ang aking turo ngayong semester. Hindi kasi ako gaanong satisfied kasi sa naging resulta ng aking first quiz, dahil ang average na naging grade ay below 2.0. Supposedly, and grade na 2.0 ay nagrerepresent sa average. Masyado bang mahirap ang naging quiz ko? O hindi ko lang siguro naituro nang maayos?

May nagsabi sa akin na baka mahina lang o tamad ang mga estudyante ko. Pero naniniwala kasi ako sa Theory Y e. I guess I just have to find a way to motivate my students to study more and to perform better.

Theory Y. Mula simula pa ng aking career bilang guro, ikaw na ang pinanghawakan ko. Do not fail me. Hehehe.

November 28, 2005

Nyek!

I never left RP, says Garcillano

Ibig sabihin nagsinungaling ang Singaporean authorities nang kanilang sabihin na pumunta nga sa kanilang bansa si Garci sa isang connecting flight paputang Europe? Ano naman mapapala ng Singapore kung magbibigay sila ng maling information?

Hello...Garci?!!! Ano akala mo sa amin, tanga?

November 27, 2005

Not yet found

Taon na ang inaabot sa paghahanap ko sa aking best friend nung high school.

Hindi miminsan na sinubukan kong i-search siya sa Friendster at kahit sa Google. Pero wala talaga.

Sabi nila, makakaya mong hanapin ang lahat ng bagay sa world wide web. Saang sulok ng cyberspace ko kaya siya matatagpuan?

Sana dumating ang araw na positive na ang maging result ng aking search.

November 25, 2005

Magsusulat ako ng libro...

...sana matuloy.

Tungkol saan?

Secret...

Basta ito ang aking most hated subject. Ngayon mahal ko na. How much things change. :p

Sana di mausog!!!

November 24, 2005

Garci, umamin na

Lalabas na raw si Garci para kasuhan ang mga congressman na nagparinig ng Hello...Garci tapes ng violation ng anti-wiretapping law.

E di parang inamin na rin niya na na-wiretap nga siya at talagang nangyari nga ang usapan nila ni Ma'am?

Sa wakas, may susubaybayan na naman tayong kuwento ngayong Christmas season.

(Ano kayang sinabi ni Congressman Pichay nung matanggap niya ang tawag ni Garcillano? "Hello...Garci?!!!")

Kung si lalabs may IPOD...

FC_200V...ako naman ay may bagong calculator.

At hindi lang basta basta calculator yan. FINANCIAL CALCULATOR yan. Ilang tanghalian rin ang di ko kinain para diyan. Hehehe.

Ngayon, puwede na akong magcompute ng effective interest rate, IRR, NPV, amortization payments, break-even point, etc. na wala nang sinusulat sa papel at hindi pa lalampas nang 30 seconds.

Yun nga lang, sumasakit na ulo ko sa pagbabasa ng manual. Medyo komplikado e, hi-tech!!! :-p

Kuwentong lugaw

Sa sobrang hectic ng aking schedule nitong mga nakaraang araw, natuwa ako dahil nakauwi ako nang may araw pa kahapon. Nanibago nga ako dahil iba pala talaga ang itsura ng aking dinadaanan kapag maliwanag pa.

Dahil minsan lang mangyari ito, sinadya ko na dumaan sa lugawan na lagi naming kinakainan noong high school kami. Taon na rin ang inabot mula nung ako ay huling kumain doon.

Natuwa naman ako dahil inabutan ko pa itong bukas. Pero malas...kinse pesos na lang ang pera ko!!! Sa may FEU kasi, bente pesos na ang "standard" na presyo ng lugaw. Nung high school kami (circa 1994-1995), anim na piso lang ang lugaw na may laman. Nagtanong na lang muna tuloy ako kung magkano na ang lugaw, nakakahiya namang umorder na kulang ang pera.

"Dose po."

Dose?

Biruin mo, sampung taon na ang lumipas, dumoble pa lang ang presyo ng aking paboritong lugaw na may laman!!! Ang pamasahe, 150% na ang tinaas (tatlong piso noon, P7.50 na ngayon). Ang tuition sa FEU, kada apat na taon dumodoble. Pero ang lugaw sa aking paboritong lugawan, dose pesos pa lang. Kasya naman pala ang perang naiiwan sa aking bulsa...

Kaya napabili rin ako ng aking matagal nang hinahanap-hanap na lugaw na may laman. Ang dami ng isang serving. Kung sa mga lugawan sa university belt ay papipiliin ka kung anong laman ang isasama sa lugaw (taba, isaw, tuwalya o puso), dito ay hindi na itinatanong kasi isinasama na lahat. Ang dami rin ng supply ng patis, kaya heaven na heaven para sa aking addict sa maalat na pagkain. Sayang nga lang, kulang ang pera ko para pambili ng tokwa.

Hindi pa rin nagbago ang lugawan dahil maliban sa masarap na at mura pa (at ice cold ang tubig), masaya pa ang mga nangyayari sa paligid-ligid. Halimbawa, ang dalawang nagtitinda ay naulinigan kong nag-uusap tungkol sa pagbili ng toothbrush:

Tindero: Bili mo naman ako ng toothbrush.

Tindera: Mamaya, bumili ka dun sa may botika.

Tindero: Saan...Dun sa may Emmaflor?

Tindera: Hindi! Yung dun sa pagtawid...

Tindero: Ah, yung nagtitinda ng gamot?

Tindera: Oo, yung nagtitinda ng gamot.

Habang napapaisip ako kung anong klaseng botika ba yung Emmaflor na mukhang hindi ito nagtitinda ng gamot, napansin ko namang iritang irita na ang katabi kong bata. Yung kasama niya kasing bata ay sobrang bagal kumain. Nung dumating ako, tapos nang kumain yung naiiritang bata. Nang matapos na akong kumain, ni hindi pa nangangalahati yung isang bata.

Nanggatong pa ang tindero. "Aabutan ka na ng giyera diyan!"

Habang napapaisip na naman ako sa malabong hirit ng tindero (anong giyera?), napangiti ako. Sa panahong nagugulo ang utak ko sa kaiisip sa economic crisis, political crisis, midlife crisis, on-the-job crisis, at kung anu-ano pang crisis, ang simpleng kasiyahan pala ay matatagpuan lang sa isang dating tambayang nagtitinda ng mura, masarap at maalat na lugaw.

Customer na dumating pagkatapos ko: Ate, lugaw nga.

Tindera: Ay...ubos na!

Ang saya saya!!!

November 20, 2005

...

Sabi nila, a teacher gets better with age. At naniniwala ako diyan. Habang mas dumarami ang estudyanteng nagdadaan sa akin, napapansin ko na bumubuti ang aking pagtuturo. Experience is the best teacher, ika nga, basta updated rin naman dapat sa mga pagbabago sa paligid.

Yun nga lang, may mga gabi na napapaisip ako na sana, yung mga estudyante ko noon ay ngayon ko naging estudyante. Para mas marami silang natutunan sa akin. Para mas maayos naging turo ko sa kanila.

Pero siyempre, tapos na yun.

November 15, 2005

Doing 5 things at once

Wala tuloy panahon tumambay...

Bakit dumarating ang mga ganitong panahon? Grrrr...

November 14, 2005

UltraelectromagneticJAM

Sa November 29, sa UP Theater, iho-hold ang album launch ng Ultraelectromagneticjam, ang Eraserheads tribute album na pinroduce ng Jam 88.3 in coordination with Sony and BMG.

Matagal na akong naghihintay na magkaroon ng tribute album para sa Eraserheads dahil ang laki talaga ng naging contribution nila sa OPM. Pero habang nakikita ko ang lineup ng artists at ang kanilang mga kakantahin, nadidismaya ako. Ang magic ng Eraserheads ay ginawa nilang popular ang alternative na tunog. E bakit naman pinuno ng mga pop artists na pakyut ang tribute album na ito?

LOOKS GOOD
Syempre meron namang redeeming qualities ang album na ito:

Alkohol ng Radioactive Sago Project - astig ito. Can't wait hearing Lourd De Veyra's monotonous poetry and improvisation mixing with the Lemon - Marcus composition.

Spoliarium ng Imago - bagay na bagay, with Aia de Leon's ethereal voice.

Maling Akala ng Brownman Revival - siyempre narinig na naman natin ito at alam natin na ok na ok. Bago pa man ito nirelease na single, napaindak na ako sa kantang ito sa UP Fair noong 2004.

Superproxy ni FrancisM - sana remix version, at hindi full band, para mas kaiba. Kung magbabanda man, sana kasing-astig nung mga panahon na sina Noel Mendez pa yung kasama ni FrancisM sa tugtog.

Huwag Kang Matakot ng Orange ang Lemons - sa wakas, may kantang galing sa Natin99. Perfect fit pa ang banda sa kanta.

Tikman ang Langit ng Sugarfree - kumain tuloy ako sa Burger Machine nung isang araw.

Ang Huling El Bimbo ni Rico J. Puno - hands down, kahit di ko pa narinig, tiyak na the best single in this album. Kung sino man nakaisip nito, henyo ka!!!

LOOKS HO-HUM
Overdrive ni Barbie Alamalbis - teka, promotional effort ba ito ng Warner Music para sumikat ang kanilang stable of artists?

Pare Ko ng Sponge Cola - ok lang. Hindi bagay yung kanta sa kakanta.

Huwag Mo Nang Itanong ng MYMP - para ka lang nag-request sa kahit anong banda sa Padi's Point pag ganito. Ok lang siguro...

Torpedo ni Isha - ah...sino ito?

LOOKS BAD
With a Smile ng South Border - anong nangyayari pag finufuse ang isang classic love song ng isang classic na Pinoy rock band at isang R&B band? Just think of 214 as revived by Luke Mijares. Oh, Lord, why oh why?!!!

Magasin ni Paolo Santos - siyet, ok naman si Paolo santos wag lang sa kantang ito. Parang hindi ko kakayaning seryosohin.

Alapaap ng 6CycleMind - no comment.

Ligaya ni Kitchie Nadal - para kang nakikinig ng Ligayang kinakanta habang nauubusan ng hininga.

WON'T EVEN TOUCH WITH A TEN FOOT POLE
Hard To Believe ng Cueshe - putang-ina. Ang taong nag-isip na maglagay ng mapopormang pakyut na poseur na rock band kuno na show band naman talaga na hindi marunong tumugtog sa isang Eraserheads tribute ay hindi nakakaintindi kung ano ang ibig sabihin ng musika ng Eraserheads. It's so hard to believe!!!

November 9, 2005

The unintelligent intelligence

Halos sumakit ang tiyan ko sa katatawa habang binabasa ang mga articles na ito sa Philippine Daily Inquirer:

Haste makes humiliation

Miriam a better spy than whole ISAFP, PNP

Haayyyy naku. This government needs a serious boost in intelligence, in the figurative and literal sense.

Feeling sikat

Kahapon ay natanggap ko ang aking latest issue ng I-Report ng PCIJ. Ang issue ngayon ay tungkol sa Pinoy Polotical Humor.

Nagulat ako nung nandun na ako sa article na "Where Has All The Laughter Gone" ni Katrina Stuart Santiago. Kasi, lumabas yung url ng aking Tambayan!!! Wow, ma-mention ang aking blog sa I-Report!!!

The funny blogs I've found are mostly nonpolitical, if not altogether apolitical. There's the http://akosipaeng.blogspot.com by a Pinoy who seems to always write about his world as if he's seeing it for the first time..."

Ang saya naman. Hehehe. Publicity rin yan. Pero may problema ako...

Funny?

Nonpolitical?

Seems to always write about his world as if he's seeing it for the first time?

Kailangan ko na yata talagang mag-Johari's window kasi hindi ko alam na ganyan pala dating ng tambayan ko. :p

November 6, 2005

Maisyuhan rin kaya ako ng TRO?

Noong November 4, 2005, inisyuhan ng Quezon City RTC ng temporary restraning order ang PCIJ para tanggalin nila sa kanilang web site ang kanilang post noong August 12 tungkol kay Jonathan Tiongco.

Ito ang unang beses na nagkaroon ng court intervention sa isang blog content sa Pilipinas. Isa sa mga isyu na binring up nina Manolo at Edwin Lacierda ay ang violation ng principle na ang TRO ay ini-issue upang pigilan ang isang action na hindi pa ginagawa o hindi pa natatapos gawin. Sa kasong ito, ang post ng PCIJ ay nai-post na, kaya tapos na yung action. Paano pa iyun mare-restrain? E kahit naman burahin ng PCIJ ang post na iyon, ito ay naka-cache na sa Google at iba pang search engine. Sila rin ba ay dapat subject rin ng restraining order dahil sa kanilang "continual action" ng pagdisplay ng post in question?

Kayo ako ngayon ay napapaisip. Magiging subject rin ba ako ng TRO kung halimbawa ay i-post ko ang sinasabing blog entry dito sa aking Tambayan? (Sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang pinagpuputok ng butsi ng asawa ni Tiongco, gayung nakabase naman ang post ng PCIJ sa dossier ng PNP na isang public document.)

Eto po yung entry in question, para inyong mabasa.

----------
From the PCIJ Blog:

Mike Defensor’s expert
August 12, 2005 @ 6:00 pm

WHEN Sec. Mike Defensor introduced his audio expert, Jonathan Tiongco, to the media this morning, he took pains emphasizing that it was Tiongco who had vehemently opposed the appointment of Angelo Reyes to the Department of the Interior and Local Government.

By pointing this out, Defensor wanted it known that no one could accuse Tiongco of being a mercenary; the guy had, in fact, objected to a key Cabinet appointment made by President Gloria Macapagal-Arroyo, and he is credible. He is a sound engineer schooled in Japan with some 12 years of experience in digital audio engineering.

But a dossier from the Philippine National Police (PNP) shows Tiongco has a checkered past as it lists a string of criminal cases against him, ranging from grave threats to murder.

And for anti-crime advocate Tessie Ang-See, Tiongco’s credibility is suspect. Ang-See told PCIJ that in March 2004, Tiongco approached her to ask for her support in the cases against Reyes, who was then anti-kidnapping czar. Reyes was the subject of criminal and administrative cases filed in the Ombudsman for, among others, illegal detention, multiple murder, kidnapping, and grave coercion. These charges stemmed from the kidnappings in late 2003 of two Chinese-Filipinos: two-year-old Gian Jethro Chua and corporate executive Betty Chua Sy.

To convince her, Ang-See said, Tiongco showed a photograph of Gian Jethro’s kidnapper who he claimed was a close-in bodyguard of Reyes. He also gave her a video of the crime scene where a bank robber was killed, alleging that it was a rubout and that Reyes had a hand in it. The purpose, Ang See said, was to show Reyes’s alleged involvement in kidnapping and robbery cases.

But when Ang-See had these independently examined, she was told that these were altered. Ang-See said no to Tiongco’s request for her to support the cases against Reyes.

After she refused, Ang-See said, Tiongco began sending her threats through SMS. This was also the time, according to Ang-See, when she was included as one of the respondents in the supplemental case filed against Reyes regarding the case of kidnap victim Sy. (That case has since been dismissed.)

Early this year, when the Commission on Appointments was deliberating on Reyes’s DILG appointment, some members of the body also expressed doubts about Tiongco’s credibility. Sen. Dick Gordon said the CA had gathered documents showing Tiongco’s string of criminal cases and his opposition to Reyes’s appointment should simply be thrown out.

According to the PNP dossier, Jonathan Mallorca Tiongco, 35, had 11 criminal cases either pending in or resolved by various courts in Iloilo, Pampanga, and different cities in Metro Manila as of 2003. The cases include murder and frustrated murder, homicide, illegal possession of firearm, carnapping, grave threat, and estafa.

Six of the cases were dismissed by the courts either for lack of interest on the part of the complainants or after Tiongco secured a settlement. He was acquitted in one case; one case was archived after police failed to locate Tiongco. As of 2003, three cases were still being heard.

Tiongco was born in Jaro, Iloilo and has known addresses in Fairview, Quezon City and San Fernando, Pampanga. He has four children, two each with his two spouses. The police know him to have several aliases: Jaytee, JT, Jeff, Jonathan Monarca Tiongco, and John Thomas Mendoza Tiongco.

The following is the PNP’s summary of Tiongco’s criminal cases:

1. Homicide, Pasay City, 1997. Tiongco was accused of shooting a barangay tanod who had responded to an altercation between the suspect and another man.
Status: Ongoing trial.

2. Multiple attempted murder, Iloilo City, 1996. Tiongco was charged with shooting three men. Police say one of the three men was a barangay captain who had interceded on behalf of a family with whom Tiongco’s own family were involved in a land dispute.
Status: Ongoing trial.

3. Murder, three counts, and frustrated murder, Iloilo City, 1994. Tiongco and his co-accused were charged with shooting four individuals, killing three of them. He was finally arrested in 2002.
Status: Tiongco was acquitted.

4. Violation of R.A. 6539 (Anti-carnapping Law), Angeles City, Pampanga, 2001. Tiongco and two companions were apprehended by city police while in possession of a car not registered in any of their names. A month earlier the theft was reported to the police.
Status: Dismissed.

5. Violation of the gun ban provisions of the Omnibus Election Code, San Fernando, Pampanga, 2001. Tiongco was arrested after brandishing a handgun in an altercation with the complainant while the gun ban was in force during the election period.
Status: Ongoing trial.

6. Violation of PD 1866 (Illegal possession of firearm and ammunition), San Fernando, Pampanga, 2001. This charge stemmed from the same incident described in #5, for which he was sued for violating the election gun ban.
Status: Dismissed.

7. Grave threat, San Fernando, Pampanga, 2001. This charge involved the same incident in #5.
Status: Settled, then dismissed.

8. Violation of PD 1866 (Illegal possession of firearm and ammunition), Iloilo City. The dossier does not have details of this case.
Status: Dismissed.

9. Grave threat, Pasay City, 1997. This involved the same incident in #1.
Status: Dimissed.

10. Violation of BP 22 (Bouncing checks law), San Juan, Metro Manila, 1992.
Status: Archived after Tiongco was not found by the police.

11. Swindling/Estafa, Makati City, 1993. Tiongco was accused of failing to remit some P54,800 in company funds.
Status: Settled, then dismissed.

Rally

May interesting na reaction si Mallorn Puno sa aking post na "Rallyista...nakapasok ng Mendiola?" Sabi niya:

"Sir, di ba ang punto ng pagrarally ang makapag-propaganda sa pinakamaraming tao possible? Kung papasimple lang kami at dederecho sa Mendiola, nasayang ang opportunity na makapagpahayag at mang-agit ng mga tao na madadaanan.

Para sa akin, may dalawang audience ang isang rally: ang subject ng rally (na kadalasan ay ang administrasyong namumuno) at ang third party - ang masa - na nakikinig. Totoo na ang pasimpleng pagpunta sa Mendiola at pagsagawa ng lightning rally ay hindi makakapang-agit ng mga tao na madadaanan. Ngunit tiyak na mapo-provoke nito ang administrasyon na kumilos, at dahil sa magiging reaksyunaryo ang kanilang tugon dahil sa "surprise factor," maaaring may magawa silang di inaasahan na magiging laman ng balita sa mga mainstream media outlets. At sa pamamagitan nun, maaabot mo rin ang masa na nakatutok sa media araw-araw.

Ang gusto ko talagang bigyan ng reaction ay ang propaganda function ng rally na sinasabi ni Mallorn. Matagal ko nang pinag-iisipan kung gaano pa ba kaepektibo ang mga rally bilang isang propaganda mechanism. Naaalala ko noong Marso, nagkaroon ng isang rally sa tapat ng Japan Embassy ang grupong AKBAYAN. Valid ang kanilang binuksang issue, pero ang mga tao sa paligid ay deadma lamang sa mga nangyayari.

Sa mga rally sa may Welcome Rotonda noong kainitan ng Hello...Garci? scandal, hindi naman nagkakaroon ng critical mass kasi ang nakukumbinsi lamang sumama ay ang mga taong kapareho na rin naman ng paniniwala ng mga rallyista. Para bang birds of the same feather flock together. Ang masama nga lang, ang kailangan kasing makumbinsing maging involved ay ang birds of a different feather.

Ngayon, ako ay isang adviser ng isang student publication. Nang ibigay namin ang editorial exams, nalungkot ako kasi lahat ng kumuha ng exam na ito ay hindi paborable ang tingin sa mga protesta laban sa administrasyon. Ang tingin nila ay inaabuso na ang karapatang magpahayag at mag-assembly at kailangang maging responsable naman ang nage-exercise ng karapatan na ito. Totoo na maaaring ang reaksyon ng mga estudyante na ito ay reflective ng kanilang political leanings, o kaya ay maaari ring may sense of apathy na sila sa mga social issues. Pero di maikakaila na nagba-backfire ang gawain ng mga rallyista dahil sa naa-agit ang mga tao laban sa kanila, imbis na laban sa subject ng kanilang protesta. At minsan ay hindi mo rin masisisi ang mga taong nagagalit sa mga rallyista kasi parang walang "integrity" ang mga rally na nakikita nila.

Nandiyan yung makita mong payagan na makilahok ang mga questionable na personalities sa isang rally para lang makapagparami ng tao. Naalala ko nung minsang tugtugin ni Joey Ayala yung "Magkabilaan" sa Conspiracy. Sinabi niyang buti pa nung panahon na isulat niya ang kantang iyon, malinaw kung nasaan ang panig ng mabuti at masama. Pero ngayon, paano kang gaganahang sumama sa rally kung saan kasama mong nagpoprotesta si Imee Marcos? Si Ernie Maceda? Ang mga Ejercito at iba pang kampon ni Erap? Si Ronald Lumbao? Si Ping Lacson? Bakit pinapayagan ng mga rallyista na humalo ang mga taong ito sa kanila gayung simbolo sila ng mga mali (corruption, human rights violations, etc.) sa ating lipunan? Does the end of ousting GMA justify an alliance with these people?

Di rin maikakaila na maraming mga tao ang naiistorbo sa mga rally. Para sa akin na masasabi kong mulat, walang problema sa akin kung maipit ako sa traffic na nagagawa ng isang rally. Pero di ko maiaalis sa aking isip ang mga reklamo ng mga driver ng taxi na nasakyan ko na hindi nila naabot ang boundary nila dahil naipit sila sa traffic na nagawa ng rally. O kaya ay yung mga minimum wage workers na na-late o napilitang mag-absent at hindi tuloy kinita ang kakarampot nilang suweldo. O kaya ay yung estudyanteng pinaghirapan ng magulang na pag-aralin tapos bumagsak sa exam kasi hindi siya nakarating sa tamang oras dahil sa mabigat na traffic.

Nandiyan rin yung makita mo ang inconsistency sa mga isinisigaw ng mga nagra-rally at sa kanilang ginagawa, intensyonal man o hindi. Halimbawa, may mga environmental protection group na nag-iiwan ng maraming kalat pagkatapos ng mga rally nila. May mga human rights advocates na nanghahampas ng tubo sa mga riot police na hindi naman siyang tunay na kalaban dahil ang tunay na kalaban ay ang administrasyon. Nandiyan rin yung makita mong nagpe-prayer rally ang mga kilalang atheists. Ako ay naniniwala sa ecumenism, pero kung ikaw ay lantaran at kilalang hindi naniniwala sa Diyos, huwag ka nang sumama sa mga misa at pagdarasal. Nagiging questionable tuloy ang motibo ng buong exercise.

Hindi ako laban sa pagra-rally. Pero sa tingin ko, dapat ay pag-isipang mabuti ng mga organizers nito kung nagiging epektibo pa ba sila sa pag-achieve ng kanilang mga objectives sa pamamagitan ng traditional na form ng exercise na ito. Paano mo makukumbinsi ang mga tao sa panahong ito na sumama sa pakikibaka? Ano ang dapat baguhin para magkaroon ng integrity uli ang mga rally? May iba pa bang channels na maaaring mas epektibong propaganda mechanism? (Sa totoo lang, dapat ay magbago na rin ang wika ng mga rally. Halimbawa, ang salitang propaganda ay may sobrang negatibo nang connotation.)

Nagbabago ang panahon. Nagbabago rin ang audience. At kahit na hindi nagbabago ang ipinaglalaban, dapat siguro ay magbago na rin ang mga pamamaraan ng paglaban upang umayon sa kasalukuyang pangangailangan.

November 3, 2005

Paano naman si Jonathan?

What's wrong with all this Julius Babao "revelation" of GMA?

It's that almost everybody conveniently forgets that a certain Jonathan Tiongco is involved. And that Jonathan Tiongco is that shady audio expert whom Mike Defensor consulted in his "authentication" of the Hello...Garci? tapes.

Pansinin niyo naman si DJ JAMTRAX!!!

November 1, 2005

Kakaibang November 1

Bata pa lang ako, memorable na para sa akin ang November 1. Dahil ba sa kami ay dumadalaw sa mga sementeryo?

Hindi. Sa totoo lang, wala naman kaming dinadalaw sa sementeryo mula't mula pa (at sana nama'y matagal pa bago magkaroon). Kaya memorable ang November 1 para sa akin ay dahil sa CHRISTMAS SHOPPING!!!

Tama, ginagawa ng pamilyang Rafael ang Christmas shopping tuwing November 1. Masaya kasing maglibot sa mga mall kapag ganitong araw. Walang gaanong tao. Walang kaagaw sa mga pagpipilian. Walang traffic. Malalamig rin ang ulo ng mga nagtitinda kasi relax na relax lang sila. At dahil maaga pa, mababa pa ang presyo ng mga bilihin at hindi pa nasasamantala ng mga nagtitinda ang Christmas rush.

Kaya ngayong taon, nagulat ako nang umuwi ako nung Sabado at nalaman kong nag-Christmas shopping na pala noon ang aking mga kapamilya. Maliban sa hindi nila ako naisama sa pamimili, nagulat ako kasi October 26 pa lang ay namili na sila, at nataon pa na Sabado kung kelan maraming tao. Bakit naman nakipagsiksikan ang aking mga kapamilya upang mamili nang maaga imbis na hintayin ang November 1 kung kelan ang luwag ng mga malls at shopping centers?

Naisip ko na ang sagot. Kakaiba nga pala ang November 1 ngayon.

Mabuti na ang maagap.

What's wrong with this picture?

How ironic...

Save our reefs

Greenpeace to be fined as its ship damages RP coral reef

Dun na ako sa underdog

I really hate students who are so full of themselves.

I really hate it when such students belittle other students whose hearts are in the right place.

Huwag kayong pakakasiguro, bilog ang bola. Baka kainin niyo ang mga pinagsasabi niyo balang araw.

Kung ako ay papipiliin mo sa pagitan ng matalinong mayabang at ng nagpupursiging masipag, alam mo na kung sino ang kakampihan ko.

Kaya siguro aalis na ako sa FEU sa susunod na schoolyear. Magpapalamig muna ako ng ulo.