May 13, 2007

Ang napag-iwanan at ang nagpaiwan

Napag-iwanan.

Iyan ang description sa akin ng isang mahal sa buhay nung isang gabi. Pinag-uusapan namin ang career ko bilang CPA at kanyang nasambit na tuwang-tuwa sila at nasa multinational na ako. Napag-iwanan na daw kasi ako ng aking mga ka-batch at ngayon ay makakahabol na ako.

Sa totoo lang, medyo nagtaka ako kung paano nasabing napag-iwanan ako ng aking mga ka-batch e wala naman kaming nasasagap na balita tungkol sa kanila. Nakakairita ring marinig ang ganung comment, na para bang walang kakuwenta-kuwenta ang mga pinaggagawa ko nitong nakaraang mga taon. Pero after a few hours of reflection, naisip ko na may punto nga naman siya.

Napag-iwanan naman talaga ako.

Ano ba ang typical na career path ng isang CPA?

Pagpasa mo ng board exam, papasok ka sa isang auditing firm. Tapos magpupuyat ka ng isa, dalawang taon para tumaas ang iyong "market value". Tapos, may dalawang options ka. 1) Maga-apply ka sa foreign partner ng iyong local firm para ma-assign ka abroad. O kaya 2) magpapapirata ka sa isa sa iyong mga kliyente, preferably a multinational para sa isang supervisory position sa kanilang accounting / finance department. Pagkatapos nun, dirediretso na iyan at kung magiging maayos ang iyong strategy, maari kang maging partner sa isang auditing firm, controller, vice president - finance, o kaya ay Chief Financial Officer.

Along the way, magkakaroon ka ng marami-raming pera. Makakabili ka ng kotse. Kapag pinalad ka, yung kotse di mo na kailangang bilhin kasi kasama na iyon sa perks ng trabaho. Makakabili ka ng bahay. Magkakaroon ka ng pamilya na nakikita mo lang kapag Linggo kasi pag-uwi mo nang madaling araw ay tulog na sila at pagpasok mo naman nang madaling araw ay tulog pa rin sila. Magrerent ka ng condo na nasa Makati area para may tutulugan ka kapag closing period o kaya kapag may quarterly report kasi wala ka nang oras para umuwi sa bahay mo sa Laguna / Cavite / Rizal / Bulacan / Fairview. At siyempre, nag-spend ka ng isang oras sa gym kada araw kasi kailangang alagaan ang katawan na bugbog sa stress ng kaiisip kung paano pang magkakaroon ng mas maraming pera ang kumpanya mo na "nalulugi" kasi isang milyon lang ang kinita ngayong buwan imbes na limang milyon na inyong tinatarget.

Anim na taon na ang nakakaraan, ako ay naligaw ng landas. Mali...ako pala ay nagpaligaw ng landas. Dinaanan ang daan na di madalas na tinatahak ng mga CPA. Nagturo sa paniniwalang hindi dapat mga latak na walang pag-asa sa industry ang maghuhubog ng isipan ng kabataan. Nag-development work sa paniniwalang hindi dapat mga latak na walang pag-asa sa industry ang nagma-manage ng mga proyektong mag-aangat ng majority ng lipunan sa kahirapan. Pumasok sa multinational dala ng pangangailangan pero ngayo'y babalik na uli sa development work at pagtuturo dahil sa pananagutan.

Bilang CPA, napag-iwanan na nga siguro ako. Dahil nagpaiwan ako. Sinuri ko ang daan at nakita ko na ito ay hindi papunta sa destinasyon na gusto kong patunguhan. Kaya ako ay huminto, lumiko at naghanap ng ibang madadaanan.

Nakakatawa ang sinasabi na your entry into adulthood opens up a world of endless opportunities gayong sa totoo lang, adulthood beats you up when you don't conform to accepted paths and stigmatizes you when you try to follow the road less travelled. Siguro, matagal-tagal ko pang dadalhin ang label na napag-iwanan, lalo na't di pa natatanaw ang dulo ng daan na aking piniling tahakin. Dapat di sasama ang loob ko at tanggapin na natural lang talaga ang ganung reaksyon. Pero sana dumating yung araw na ang magiging label na sa akin ay nangahas. Sumugal. At kung papalarin, nagtagumpay.

Take NOT the road less traveled. Rather, MAKE new roads, BLAZE new trails, FIND new routes to your dreams. Unlike the track-beaters in campus who see where they're going, we may not know how far we can go. But if we are brave, defiant searchers of excellence, we will go far. Explore possibilities, that others may get a similar chance...

-Mikaela Irene Fudolig
BS Physics Summa Cum Laude
Speech at the Commencement Exercises, UPD
April 22, 2007

5 comments:

rem said...

ganyan talaga tsong!

pareho lang tayo

Paeng said...

hahaha, ikaw nga lang naiisip kong isa pang example ng nalihis ng landas. :p

gibbs cadiz said...

i worked with an auditing firm for five years, in its HR department. you described to the last accurate detail the common road many CPAs do take after school. that you followed your heart and chose to pass on your knowledge through teaching is both admirable and exemplary. not true: di ka napag-iwanan. you were in an entirely different path. hats off to you! :)

Anonymous said...

Sir, don't say na napagiwanan ka... kung di dahil sa pagpili mo ng iang career path after passing the board exam, wala kaming magiging prof na tulad mo...

Basta sir, when u get there don't forget us hah :-)

--melren--

Anonymous said...

i've been an instructor also before i joined the commerce industry, but I'm proud about it, and will always be...I miss teaching, and for sure, I'll go back to the academe, someday!

lean, cpa