Babalik Ka Rin...

Kaninang alas-dos nang hapon, umalis na ang aking lalabs na si Ria papuntang Japan. Matagal rin siya dun, mga 1 and 1/2 years at pwede pang ma-extend kapag nakahanap siya ng Master's Degree duon.

Natutuwa ako para sa aking lalabs. Dahil sinusunod niya ang kaniyang pangarap. Ako, medyo naipit kasi ako sa aking ginagawa. Masaya man ako sa pagtuturo, matagal ko nang gustong iwan ang mundo ng business education. Sa totoo lang, college pa lang ay gusto ko nang iwan ang Accounting. Dahil mas interesado ako at mas nakakakitaan ko ng kabuluhan ang social science. Particularly ang sociology.

Kelan ko kaya susundan ang pangarap ko?

Nahihirapan rin kasi akong iwan ang aking trabaho ngayon. Maliban sa may kontrata ako na dalawang taon pa bago matapos, nahihirapan rin akong iwan ang mga estudyante na hawak ko. Pero palusot lang yun, di ba?

Ewan ko ba.

Mag-aalay na lang muna ako ng kanta para kay Ria. Malayo ka man, malapit ka pa rin sa akin. Sana dadaan ka pa rin dito sa aking tambayan. :)

Dagat
by Gary Granada

Namamaybay
ang tubig sa
paypay
ng hanging habagat

Dumadampi
sa umaasang pisngi
ng
tabing-dagat

Dagat na pagitan
ng ating pag-ibig
singlawak,
singlayo, singlalim

Ngunit sa isang panig
dagat ang nagsasanib
ng dalampasigan mo sa 'kin

Namamangka
ang aking diwa
sa
nakalipas

Tumatawid
sa ibayong daigdig
ng ating bukas

Sa
dagat ng pangako
sa laot ng pangarap
sa alon ng iyong mga halik

Dagat din ang luha
ng pusong naghihirap
naghihintay sa iyong
pagbabalik...