Muli, maingay na naman tayong mga Pilipino sa pagkondena sa isang degrading article na isinulat ng isang foreigner tungkol sa ating lahi. Sa dami ng nag-iingay, halos nasabi na ang lahat ng dapat sabihin (at may mga nasabi rin na hindi na dapat sinabi). But I hope this expression of outrage would go beyond Mr. Chip Tsao's cheap shot.
In denouncing Mr. Chip Tsao's lack of class, let us also denounce all forms of stereotyping we Filipinos also make of other races. Mula sa pagportray sa mga Indian na mga "five-six" at sa mga Chinese na mga kuripot na laging nagmemaintain ng dalawang libro ng accounting records, let us denounce these tasteless stereotypes kung gusto nating magka-moral high ground sa issue na ito.
In denouncing racism, let us stop being racists ourselves - both against other races and and against our own race. Let us denounce laughing at so-called "Bisaya English", dark skin, curly hair and unsophisticated "baduy" get-ups.
Idenounce rin natin yung pagstereotype sa media sa mga katulong. Ilang beses na bang hiniya ang mga katulong sa ating mga pelikula, noontime shows at sitcoms? Ilang beses na nating pinagkatuwaan ang mga Inday jokes at ang mga kabobohan ni "yaya"?
At higit sa lahat, sana mabuti ang pakitungo natin sa mga sarili nating kasambahay. Pinag-uuniform niyo ba ang mga kasambahay niyo? Hiwalay ba ang kanilang pagkain sa inyong pagkain? Binabayaran niyo ba sila nang below minimum wage? Pinaghuhulog niyo ba sila sa SSS at Philhealth? Binibigyan niyo ba sila ng sick leave at vacation leave?
March 30, 2009
March 28, 2009
Faux environmentalism
Mamayang 8:30 - 9:30 nang gabi, ilang mga institusyon ang makikilahok sa Earth Hour kung saan papatayin ang ilaw nang isang oras para makabawas sa konsumo ng kuryente at sa gayon ay matulungan ring makapahinga kahit sandali lamang si Mother Earth.
Ang hindi ko lang maintindihan, ang pagpapatay ng ilaw na ito ay pangungunahan muna ng mga concerts na magka-countdown sa 8:30. Concerts kung saan mga malalaking amplifier at speakers at ilang stage lights ang gagamitin sa mga entablado. Mga speakers at stage lights na kumokonsumo ng maraming kuryente.
Ang hindi ko lang maintindihan, ang pagpapatay ng ilaw na ito ay pangungunahan muna ng mga concerts na magka-countdown sa 8:30. Concerts kung saan mga malalaking amplifier at speakers at ilang stage lights ang gagamitin sa mga entablado. Mga speakers at stage lights na kumokonsumo ng maraming kuryente.
Ano yun? Joke joke joke?!
Kingmaker
My apologies to Mr. Harvey Keh. I think he is well-intentioned and his projects deserve kudos. But with his recent drive to push Gov. Ed Panlilio to run for president (even though that was not in Among Ed's plans) and his "offer" to other candidates to subject themselves into a "primary"-style selection process (which Keh's group would design and organize), I think he has slowly become a self-styled kingmaker.
Mr. Keh, we don't need a king. We need a movement. Let us not start with the reformist leader. Let us start with the reform constituency.
Mr. Keh, we don't need a king. We need a movement. Let us not start with the reformist leader. Let us start with the reform constituency.
March 27, 2009
Yari!
Napublish ako sa Business Mirror. Di ko akalain na mapapublish ako kaya I did not go soft on SGV. Hahaha
Click here
Sana po tanggapin pa mga estudyante ko sa SGV. Hehehe
Click here
Sana po tanggapin pa mga estudyante ko sa SGV. Hehehe
March 24, 2009
English-isms
Kasalukuyang sumasakit ang ulo ng aking misis sa pagrereview ng mga draft na papel ng kanyang mga estudyante. Dahil dito, naalala ko uli ang mga panahon na ako ay nagturo rin ng mga subjects na may paper requirement at ang pinakamalaking sakit ng ulo ko ay ang tendency ng mga estudyante na gumamit ng bigating English words pero mali-mali naman ang grammar!
Madalas sinasabi na kailangang palawakin ang vocabulary ng ating mga estudyante upang umayos ang kanilang English. Baligtad ang paniwala ko dito. Sa tingin ko, dapat ay turuan ang mga Pinoy ng kaunting basic English words lamang and then focus efforts on teaching them how to speak simple English correctly. An intelligent and articulate person makes complex ideas sound simple. An inarticulate person makes simple ideas sound complex to hide his lack of intelligence.
Madalas sinasabi na kailangang palawakin ang vocabulary ng ating mga estudyante upang umayos ang kanilang English. Baligtad ang paniwala ko dito. Sa tingin ko, dapat ay turuan ang mga Pinoy ng kaunting basic English words lamang and then focus efforts on teaching them how to speak simple English correctly. An intelligent and articulate person makes complex ideas sound simple. An inarticulate person makes simple ideas sound complex to hide his lack of intelligence.
March 23, 2009
Sure, we need a moral leader...
Nitong nakaraang weekend, binuhay ang ideya ng pagtakbo sa pagkapangulo ni Father Ed Panlilio. Si Among Ed na siyang subject ng isang "People Power"-style na pag-angat laban sa mga trapo sa Pampanga. Si Among Ed na nagsoli ng suhol na ibinigay sa Malacanang. Si Among Ed na nagpataas sa quarry fee collection. Si Among Ed na patuloy na nangangampanya para masugpo ang jueteng sa kanyang probinsiya.
Wala naman akong problema sa pagsuporta sa mga religious leaders na tumatakbo sa mga elective positions. Sa katunayan, ang sinuportahan ko nga noong nakaraang presidential election ay si Eddie Villanueva. Ngunit bago ako makumbinsi sa ideya ng Panlilio for president, may ilang tanong na naglalaro pa sa aking isipan:
1) Ano ang history ni Father Ed sa ecumenism?
2) How will he deal with the Bangsamoro issue?
3) Ano ang gagawin niya sa mga issues na malakas ngunit contentious ang stand ng simbahan tulad ng usaping reproductive health at death penalty?
4) Ano ang kanyang plataporma sa edukasyon, ekonomiya, environment at public health?
5) Ano ang tingin niyang dapat gampanan na role ng Pilipinas sa international community?
Kapag nasagot na ang mga tanong na ito, saka ko pag-iisipan kung susuportahan ko ang ideyang ito o hindi.
Bakit nga ba hindi na lang si Grace Padaca ang patakbuhing presidente at si Among Ed ang vice para wala gaanong "baggage"?
Wala naman akong problema sa pagsuporta sa mga religious leaders na tumatakbo sa mga elective positions. Sa katunayan, ang sinuportahan ko nga noong nakaraang presidential election ay si Eddie Villanueva. Ngunit bago ako makumbinsi sa ideya ng Panlilio for president, may ilang tanong na naglalaro pa sa aking isipan:
1) Ano ang history ni Father Ed sa ecumenism?
2) How will he deal with the Bangsamoro issue?
3) Ano ang gagawin niya sa mga issues na malakas ngunit contentious ang stand ng simbahan tulad ng usaping reproductive health at death penalty?
4) Ano ang kanyang plataporma sa edukasyon, ekonomiya, environment at public health?
5) Ano ang tingin niyang dapat gampanan na role ng Pilipinas sa international community?
Kapag nasagot na ang mga tanong na ito, saka ko pag-iisipan kung susuportahan ko ang ideyang ito o hindi.
Bakit nga ba hindi na lang si Grace Padaca ang patakbuhing presidente at si Among Ed ang vice para wala gaanong "baggage"?
March 19, 2009
Veterans get their benefits...but at what price?
Tulad ng maraming Pilipino, natutuwa rin ako na matatanggap na ng ating mga World War II Veterans ang matagal na nilang hinihintay na benipisyo mula sa America. Masyado na ngang huli dahil karamihan sa kanila ay namaalam na.
Ngunit di ko maiwasang isipin na mayroong isang nakakaligtaang tanong sa benefit package na ito. Ano naman ang kinalaman ng pagbibigay ng benepisyo sa mga beteranong nasa Pilipinas sa pagaahon sa ekonomiya ng US mula sa kasalukuyang recession? Bakit kasama ang benefit package na ito sa economic stimulus bill?
Masakit mang isipin, isang earmark ang benepisyong matatanggap ng ating mga beterano. Isa itong PORK BARREL. At dito ako ngayon nagaalinlangan. Kung susuportahan ko ang benefits package na matagal nang dapat tinatamasa ng ating mga beterano, ito ba ay taliwas sa matagal ko nang pagtutol sa practice ng pork barrel? Does the honorable end justify the questionable means?
Ngunit di ko maiwasang isipin na mayroong isang nakakaligtaang tanong sa benefit package na ito. Ano naman ang kinalaman ng pagbibigay ng benepisyo sa mga beteranong nasa Pilipinas sa pagaahon sa ekonomiya ng US mula sa kasalukuyang recession? Bakit kasama ang benefit package na ito sa economic stimulus bill?
Masakit mang isipin, isang earmark ang benepisyong matatanggap ng ating mga beterano. Isa itong PORK BARREL. At dito ako ngayon nagaalinlangan. Kung susuportahan ko ang benefits package na matagal nang dapat tinatamasa ng ating mga beterano, ito ba ay taliwas sa matagal ko nang pagtutol sa practice ng pork barrel? Does the honorable end justify the questionable means?
March 18, 2009
Sino ang pumirma?
Sa kaguluhang dulot ng iskandalo sa Legacy Group of Companies ni Celso delos Angeles, may isang tanong na hindi nababanggit. Sino ang mga CPA na nag-audit ng financial statements ng mga kumpanya ni delos Angeles at nagbigay ng opinyon na ito ay hindi materially misstated? Sa laki ng mga lumalabas na maanomalyang transaksyon na diumano'y pinasok ng Legacy, nakakapagtaka na hindi man lang ito nakita ng mga auditor. Ganun na ba kahina ang mga auditor sa Pilipinas? O ganun sila kadaling bayaran?
March 10, 2009
ERASERHEADS para sa Node 3 ng International Space Station!
Eto trip trip lang. NASA has entered for public polling the naming of NODE 3 ng International Space Station. There are four options (Earthrise, Legacy, Serenity and Venture) but there is also a WRITE IN option. Ginamit ito nung komedyanteng si Stephen Colbert kaya mapapansin niyo Colbert yung number one write-in suggestion. Hahaha
Now we have this knack for winning online polls sa mga beauty contest and in campaigning for the New 7 Wonders. Ngayon, tingnan natin kung mamomobilize natin ang mga Eraserheads fans to have part of the space station named Eraserheads para international talaga ang dating ng International Space Station. LOL!
Go to this site.
Write ERASERHEADS sa write-in suggestion. 400,000 plus pa lang ang bumoboto. We can vote once a day up to March 20, 2009.
Ano masasabi niyo? Game!!!
Now we have this knack for winning online polls sa mga beauty contest and in campaigning for the New 7 Wonders. Ngayon, tingnan natin kung mamomobilize natin ang mga Eraserheads fans to have part of the space station named Eraserheads para international talaga ang dating ng International Space Station. LOL!
Go to this site.
Write ERASERHEADS sa write-in suggestion. 400,000 plus pa lang ang bumoboto. We can vote once a day up to March 20, 2009.
Ano masasabi niyo? Game!!!
February 4, 2009
Foot in mouth disease
January 21, 2009 sa Philippine Star, sa article na "Pro-GMA lawmakers deny GMA to use stimulus plan for Cha-cha":
...Meanwhile, President Arroyo said the country’s economy has so far avoided the full brunt of the global economic crisis owing to its fundamental strengths that has been acknowledged by local and international financial and rating institutions.
In her speech at the annual vin d’ honneur or the traditional New Year’s toast with members of the diplomatic corps in Malacañang, Mrs. Arroyo said 2008 was “a year for the history books” as it was “a crisis year for two-thirds of the world.”
“In the Philippines, we avoided the full brunt of the economic downturn. We kept our sights set on navigating the treacherous waters. We kept the crisis at bay—thanks to the fiscal, economic and structural reforms we implemented in the past—even while it was unpopular to do so,” she said...
...Meanwhile, President Arroyo said the country’s economy has so far avoided the full brunt of the global economic crisis owing to its fundamental strengths that has been acknowledged by local and international financial and rating institutions.
In her speech at the annual vin d’ honneur or the traditional New Year’s toast with members of the diplomatic corps in Malacañang, Mrs. Arroyo said 2008 was “a year for the history books” as it was “a crisis year for two-thirds of the world.”
“In the Philippines, we avoided the full brunt of the economic downturn. We kept our sights set on navigating the treacherous waters. We kept the crisis at bay—thanks to the fiscal, economic and structural reforms we implemented in the past—even while it was unpopular to do so,” she said...
----------
AFTER 9 DAYS: January 30, 2009, headline ng Business World:
Gov't caught unprepared
...scrambles to determine extent of job losses per industry
SAYING that recent, successive reports of job losses were “very unusual” and have
made the government “nervous,” the Labor department is meeting with industry groups today to ascertain the situation of each sector and explore measures to help laid-off workers.
“Before this year, there were 200,000 workers who lost their jobs, but there were always 200,000 others that took their place,” Labor Secretary Marianito D. Roque recounted in a public forum in Manila yesterday.
“Now, we are nervous, because the situation is different,” he admitted. “It is very unusual.”
He said the number of workers that have been retrenched since Dec. 1 has reached 19,400 as of yesterday, from a total of 15,000 reported by the Department of Labor and Employment (DoLE) at the end of last week.
DoLE also tallied 34,000 workers that have been affected by measures such as reduced work hours, forced leave and compressed workweeks, from 19,000 last week.
Mr. Roque cited as particularly worrying the rising number of factories closing. Bulk of the retrenchments occurred in the electronics sector and from companies located in Region IV-A, which hosts two of the country’s key industrial parks...
LESSONS:
* Don't take credit when credit is not due.
* Don't count your eggs until they hatch.
* Numbers don't lie.
* Politicians do.
* Kapag may magandang balita, achievement ng admin. Kapag may masamang balita, kasalanan ng iba.
AFTER 9 DAYS: January 30, 2009, headline ng Business World:
Gov't caught unprepared
...scrambles to determine extent of job losses per industry
SAYING that recent, successive reports of job losses were “very unusual” and have
made the government “nervous,” the Labor department is meeting with industry groups today to ascertain the situation of each sector and explore measures to help laid-off workers.
“Before this year, there were 200,000 workers who lost their jobs, but there were always 200,000 others that took their place,” Labor Secretary Marianito D. Roque recounted in a public forum in Manila yesterday.
“Now, we are nervous, because the situation is different,” he admitted. “It is very unusual.”
He said the number of workers that have been retrenched since Dec. 1 has reached 19,400 as of yesterday, from a total of 15,000 reported by the Department of Labor and Employment (DoLE) at the end of last week.
DoLE also tallied 34,000 workers that have been affected by measures such as reduced work hours, forced leave and compressed workweeks, from 19,000 last week.
Mr. Roque cited as particularly worrying the rising number of factories closing. Bulk of the retrenchments occurred in the electronics sector and from companies located in Region IV-A, which hosts two of the country’s key industrial parks...
LESSONS:
* Don't take credit when credit is not due.
* Don't count your eggs until they hatch.
* Numbers don't lie.
* Politicians do.
* Kapag may magandang balita, achievement ng admin. Kapag may masamang balita, kasalanan ng iba.
January 28, 2009
This economic crisis ek ek
Pagbigyan niyo na ako kung magra-ramble ako nang kaunti. Medyo sumasakit kasi ang ulo ko sa economic crisis na ito.
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
kasi
kaunti lang ang bumibili
kasi
walang pambili ang mga tao
kasi
wala silang trabaho
Teka, umikot na ako. Kung ganito ang pananaw natin sa krisis, mukhang ang solusyon ay job creation ng gobyerno sa pamamagitan ng mas malaking public spending (na magpapalaki ng deficit) o kaya ng mga bagong industriya (na hindi ko maisip kung paano mabubuhay kung wala ngang consumer spending).
Puwede rin namang ganito ang analysis:
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
pero
ayaw isakripisyo ng mga executives ang kanilang libreng pabahay, pabakasyon, pakotse at iba pang perks kahit na mataas na ang kanilang mga suweldo
kaya
sorry na lang yung mga hindi executive
Kung ganito ang pananaw natin sa krisis, ang solusyon ay ibiting patiwarik ang mga gahaman na executives, este, patawan pala sila ng mas mataas na buwis, gawing mas progressive ang income at estate taxation system, at gawin ng gobyerno ang kanyang redistributive function hindi lamang sa taxation kundi pati sa land reform. Pero siyempre, asa pa tayo e yung mga kauri ng mga executives na ito ang nakaupo sa gobyerno.
Puwede ring ganito ang analysis:
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
kasi
kaunti lang ang bumibili
kasi
natauhan na ang mga tao na luho lang pala yung binebentang produkto
kasi
wala nang perang panggastos sa luho ang mga tao
kasi
sapat na lang sa basic needs ang kita nila
Kapag ganito naman, parang nakakalungkot isipin na ang modern economy ay isang ekonomiyang lumago at nabuhay dahil sa luho. Napaka-wasteful kasi maraming surplus na production. Unsustainable kasi nakafocus sa output pero nakakaligtaan ang limitasyon ng scarce na input. Napakaunstable kasi ang economic activity ay sunud-sunuran lamang sa pabago-bagong kapritso ng mga tao. Kung ganito ang pananaw natin sa krisis, siguro dapat bigyang pansin ang pagpapalago ng mga industriyang tumutugon sa mga needs ng tao(food production, basic education and health services, basic housing). At dapat magkaroon din ng lifestyle change at turuan ang taong mabuhay ayon lamang sa pangangailangan niya.
Puwede ring ganito ang analysis:
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
kasi
kaunti lang ang bumibili
kasi
walang pambili ang mga tao
kasi
kulang ang pera nila
kasi
nasanay na sila na tinutustusan ang gastos sa pamamagitan ng utang
at ngayon
hindi sila makautang
kasi
ayaw magpautang ng mga banko
kasi
wala silang perang maipautang
kasi
yung perang ipapautang sana nila, inilagay nila sa mga financial instruments na matataas ang pinangakong return
kasi
mataas rin yung hinihinging return ng mga stockholder
kasi
di makuntento ang mga stockholders sa kasalukuyan nilang yaman
e ang problema
ang mga financial instruments na mataas ang return, mataas ang risk
kasi
yung mga financial instruments na ito, inimbento na lang ng mga investment companies sa pamamagitan ng pagpapabango ng pangalan ng mga dati nang produkto (or in financial terms, securitization)
kasi
walang gustong bumili ng instruments nila kapag mababa lang ang return
kasi
yung mga investor hindi makuntento sa sa kasalukuyan nilang yaman
e ang problema
wala naman totoong value ang mga financial instruments na inimbento
kasi
ang totoong value, nanggagaling lang sa real economy (agriculture, manufacturing and industry, services, etc)
e ang problema
hindi naman lumalago yung real economy
kasi
walang nagiinvest dito
kasi
mababa daw yung return kumpara sa mga financial instruments ng investment companies
e ang problema
nag-invest lang sila sa papel
kaya
papel na lang ang naiwan sa investment nila
Sumakit ulo ko dun ah...
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
kasi
kaunti lang ang bumibili
kasi
walang pambili ang mga tao
kasi
wala silang trabaho
Teka, umikot na ako. Kung ganito ang pananaw natin sa krisis, mukhang ang solusyon ay job creation ng gobyerno sa pamamagitan ng mas malaking public spending (na magpapalaki ng deficit) o kaya ng mga bagong industriya (na hindi ko maisip kung paano mabubuhay kung wala ngang consumer spending).
Puwede rin namang ganito ang analysis:
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
pero
ayaw isakripisyo ng mga executives ang kanilang libreng pabahay, pabakasyon, pakotse at iba pang perks kahit na mataas na ang kanilang mga suweldo
kaya
sorry na lang yung mga hindi executive
Kung ganito ang pananaw natin sa krisis, ang solusyon ay ibiting patiwarik ang mga gahaman na executives, este, patawan pala sila ng mas mataas na buwis, gawing mas progressive ang income at estate taxation system, at gawin ng gobyerno ang kanyang redistributive function hindi lamang sa taxation kundi pati sa land reform. Pero siyempre, asa pa tayo e yung mga kauri ng mga executives na ito ang nakaupo sa gobyerno.
Puwede ring ganito ang analysis:
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
kasi
kaunti lang ang bumibili
kasi
natauhan na ang mga tao na luho lang pala yung binebentang produkto
kasi
wala nang perang panggastos sa luho ang mga tao
kasi
sapat na lang sa basic needs ang kita nila
Kapag ganito naman, parang nakakalungkot isipin na ang modern economy ay isang ekonomiyang lumago at nabuhay dahil sa luho. Napaka-wasteful kasi maraming surplus na production. Unsustainable kasi nakafocus sa output pero nakakaligtaan ang limitasyon ng scarce na input. Napakaunstable kasi ang economic activity ay sunud-sunuran lamang sa pabago-bagong kapritso ng mga tao. Kung ganito ang pananaw natin sa krisis, siguro dapat bigyang pansin ang pagpapalago ng mga industriyang tumutugon sa mga needs ng tao(food production, basic education and health services, basic housing). At dapat magkaroon din ng lifestyle change at turuan ang taong mabuhay ayon lamang sa pangangailangan niya.
Puwede ring ganito ang analysis:
Maraming nawawalan ng trabaho
kasi
nalulugi yung mga kumpanyang pinagtatrabahuhan nila
kasi
mahina ang benta ng mga produkto at serbisyong binebenta ng kumpanya
kasi
kaunti lang ang bumibili
kasi
walang pambili ang mga tao
kasi
kulang ang pera nila
kasi
nasanay na sila na tinutustusan ang gastos sa pamamagitan ng utang
at ngayon
hindi sila makautang
kasi
ayaw magpautang ng mga banko
kasi
wala silang perang maipautang
kasi
yung perang ipapautang sana nila, inilagay nila sa mga financial instruments na matataas ang pinangakong return
kasi
mataas rin yung hinihinging return ng mga stockholder
kasi
di makuntento ang mga stockholders sa kasalukuyan nilang yaman
e ang problema
ang mga financial instruments na mataas ang return, mataas ang risk
kasi
yung mga financial instruments na ito, inimbento na lang ng mga investment companies sa pamamagitan ng pagpapabango ng pangalan ng mga dati nang produkto (or in financial terms, securitization)
kasi
walang gustong bumili ng instruments nila kapag mababa lang ang return
kasi
yung mga investor hindi makuntento sa sa kasalukuyan nilang yaman
e ang problema
wala naman totoong value ang mga financial instruments na inimbento
kasi
ang totoong value, nanggagaling lang sa real economy (agriculture, manufacturing and industry, services, etc)
e ang problema
hindi naman lumalago yung real economy
kasi
walang nagiinvest dito
kasi
mababa daw yung return kumpara sa mga financial instruments ng investment companies
e ang problema
nag-invest lang sila sa papel
kaya
papel na lang ang naiwan sa investment nila
Sumakit ulo ko dun ah...
January 21, 2009
Padating na
Nagsara na ang Intel ng kanilang Philippine operations. Ang Accenture naman, nagtanggal rin ng daan-daang "redundant" daw na employees.
Do not believe the political spin by the administration about our country's strong economic fundamentals shielding us from the global financial crisis. With all the "whoring" made to our country, marketing us as a prime outsourcing destination while neglecting the other domestic-market focused industries, it's only a matter of time before we catch a cold from the Western powers' big sneeze. Nandiyan na ang mga senyales. Nagbabadya.
Do not believe the political spin by the administration about our country's strong economic fundamentals shielding us from the global financial crisis. With all the "whoring" made to our country, marketing us as a prime outsourcing destination while neglecting the other domestic-market focused industries, it's only a matter of time before we catch a cold from the Western powers' big sneeze. Nandiyan na ang mga senyales. Nagbabadya.
January 20, 2009
Huwag sayangin ang "moment"
Ngayong gabi, sa kabilang dako ng mundo, naghahanda ang isang bansa para sa isang "historic moment." Isang sandaling sinasabi ng marami ay nagbibigay ng liwanag sa panahon ng kadiliman. Isang sandaling puno ng pag-asang maitatama ang mga mali ng nakaraan at malalampasan ang mga pagsubok na hinaharap.
Saktong walong taon ang nakakaraan, ang mga kahenerasyon ko dito sa ating dako ng mundo ay nagkaroon rin ng sarili naming "moment." Ngunit ngayon, ang pagbabalik-tanaw sa mga sandaling iyon ay nagbibigay na lamang ng mapapait na alaala. Minsan, ipinagkakanulo na nga ng ibang mga nakisama. Tinatawag na itong isang pagkakamali na dapat ihingi ng paumanhin at pang-unawa.
Nakakalungkot. Nasa EDSA rin ako noon. Alam kong hindi kami nagkamali sa aming ginawa ng mga araw na iyon. Ang pagkakamali ay nasa aming ginawa (at lalo na ang mga hindi ginawa) sa mga araw pagkatapos ng aming "moment." Nasayang...SINAYANG ang minsan lamang dumarating na pagkakataon na makapagsulong ng positibong pagbabago.
Ngayong gabi, papanoorin ko ang pagtatakda ng responsibilidad na mamuno sa pagsasakatuparan ng pangako ng pagbabago sa isang taong nakapagbigay ng inspirasyon sa marami. Sana, hindi nila hayaang masayang ang "moment" na ito. Sana ay huwag matulad ang "moment" na ito sa sarili naming "moment" walong taon ang nakakalipas.
December 3, 2008
Excited
Kumakabog na naman ang dibdib ko. Pagbukas ko ng isang webpage na araw araw kong binabalik-balikan, lumabas na rin ang inaabangan ko - ang requirements para sa isang scholarship na gusto kong makuha. February 13 na ang deadline ng lahat ng requirements at maraming aasikasuhin!
Namiss ko na ang mag-aral. Kaya DAPAT pumasa ako dito.
December 1, 2008
Kawawang virus
Kawawa naman ang mga computer virus. Tuwing may magkakaproblema sa computer, panay virus na lang ang sinisisi. Kahit (kadalasan naman) katangahan lang naman ng gumagamit ang dahilan.
Naalala ko tuloy nung 1990s. Hindi ako pabor sa mga adik pero naaawa ako sa kanila kasi lagi na lang adik ang sinisisi tuwing may mangyayaring karumal-dumal na krimen.
October 30, 2008
Anong ituturo ko?!
Sa pagbagsak ng financial markets kung saan malaki ang complicity ng derivatives markets, ako ngayon ay namomroblema. Kasi derivatives ang major topic sa ituturo kong subject next sem. Anong ituturo ko kung ang theory sa likod ng financial derivatives na ito has been proven faulty?
Magpapalit na nga ako ng subject!
October 27, 2008
The Emperor's New Wealth
Sa tuloy-tuloy na pagbagsak ng mga financial markets sa mundo, unti-unti nang namumulat ang mga tao tungkol sa sikreto ng great age of prosperity ng huling tatlong dekada.
Ang yaman na siyang pinagpasasaan ng mga biglaang milyonaryo, bilyonaryo at trilyonaryo ay isang malaking DRAWING lang. Ang mga "yamang" ito ay yamang-papel lang, walang halaga at nag-ugat lamang sa mga bolahan at pang-uuto na nangyayari sa mga malalaking legal na pasugalan na tinatawag na mga stock market. Matagal ko nang sinasabi sa mga estudyante ko ito at eto na nga ang nangyari.
Nabisto na ang gaguhan.
Nalaman na ang katotohanan.
Wala naman talagang bumabahang kayamanan sa pangmundong ekonomiya. KUNYARI lang meron.
At marami namang nagpaloko.
October 15, 2008
Bagong gising
Tatlong buwan na naman akong nawala. At tulad nang dati, pag ako ay nawawala nang matagal, ibig sabihin marami na namang nangyari.
Nagenjoy sa buhay may asawa.
Nalungkot sa pag-alis ni tatay.
Nakaranas ng unang incomplete sa academic work (dalawa pa!).
Fell out of love with international aid-funded development work.
Fell in love again with teaching.
Nanood ng hindi inaasahang reunion.
Nakakolekta na ng apat na Centennial P100 bills.
Nagka-food crisis.
Nagka-oil crisis.
Nagka-financial crisis.
Nakinig ng US presidential debates.
Sinubaybayan ang BJE, signature campaign laban kay Gov. Panlilio, RH bill, pagkidnap kay Ces Drilon, pagpapalaya kay Teehankee.
Napagod.
Nagpahinga.
Nakatulog.
Nagising.
Subscribe to:
Posts (Atom)